Lubię zwiedzać skanseny. Mają w sobie tę sielskość i spokój, których brakuje w codziennym pędzie. Tym razem postanowiłam poznać lepiej folklor południowego Mazowsza, krainy kolorowej i pachnącej jabłkowymi sadami. Muzeum Wsi Radomskiej powstało w 1976 roku. Głównym celem, jaki przyświecał jego założeniu, było zachowanie dziedzictwa kulturowego dawnej ludności regionu radomskiego. Kraina ta leżała na pograniczu historycznej Małopolski i Mazowsza.
Radomski skansen zajmuje obszar o powierzchni 32,5 ha. Jest gdzie pochodzić! Dla zwiedzających są dostępne wystawy stałe i czasowe. Wystawy stałe podzielone są na zespoły: wiejski, dworski, sakralny i wiatraków. Jest także sekcja maszyn rolniczych. W zespole wiejskim zobaczymy m.in. dawne zagrody z wyposażeniem, remizę, Dom Ludowy. Po podwórzach chodzą kury, indyki, widzieliśmy także kozę.
W zespole dworskim zobaczymy jak żyli lokalni ziemianie – oprócz dworków znajdziemy tu kuźnię, czworaki, kaplicę, a nawet...ceglany kurnik:-) Z kolei centralnym zabytkiem zespołu sakralnego jest drewniany, osiemnastowieczny kościółek z Wolanowa. Co roku odbywają się w nim uroczystości Niedzieli Palmowej. No i wiatraki...czyli coś, co moja córka lubi najbardziej. W radomskim skansenie są aż cztery koźlaki i jeden paltrak (mniej znana odmiana).
(2026, wycieczka z kwietnia 2024 r.)
